Thursday, July 22, 2010

Σάλος, λέει, για τα κατοικίδια...


που ψοφάνε στις αποσκευές των ΚΤΕΛ.

Πριν ένα χρόνο το είχα γράψει-και αυτό δεν το λέω για να πω "χα το είχα γράψει" αλλα για να δώσω εμφαση στο γεγονός οτι εδώ και ένα χρόνο δεν έγινε τίποτα, όπως δεν έγινε τίποτα και τα τόσα χρόνια πριν το ανακαλύψε εγω ή καποιος άλλος ταξιδιώτης.

Πριν ένα χρόνο λοιπόν ήθελα να ταξιδέψω στην Πελοπόνησσο και ζήτησα να βγάλω εισιτήριο για το μικρό σκυλάκι μου, μόλις 700 γρ.
Μου είπαν οτι αν οδηγός το αποφάσιζε, θα το έβαζε στις αποσκευές.
....
Δηλαδή εγώ να αγοράσω εισιτήριο, να μπώ στο ΚΤΕΛ, και αν στην Κόρινθο παραπονιόταν καποια γιαγιά που μπερδεύει τα σκυλιά με τις κότες που έφερνε ο Χατζηχρήστος επι της εποχής της στις ταινίες του Θυμιου, εγώ θα έπρεπε ή να σκοτωθώ με τον οδηγό, ή να κατέβω.
Τελικά, προσπάθησα να βρω τραίνο. Και όλοι φαντάζεστε τι ταλαιπωρία τράβηξα με τις διακοπές και καταργήσεις των δρομολογίων.
Ειδικά τον Αυγουστο, που μας δήλωσαν οτι θα συνεχίσουμε με ΚΤΕΛ από Πάτρα, ματαίωσα τις υπόλοιπες διακοπές μου.


Στο τραίνο δε, με ενημέρωσαν οτι δεν μπορούσα να πάρω το Εξπρες. Μάλιστα.
Το σκυλί μου μπορεί να δώσει "μικρόβια" σε όσους πληρώνουν πιο λίγο, ή στο εξπρές αυξάνεται ο κίνδυνος να γίνει εστία μόλυνσης;
Περα της πλάκας, υπάλληλος των τραίνων μου είπε εμπιστευτικά οτι είχαν πετάξει έξω τουρίστες με τα σκυλιά τους. Οτι αυτό γινόταν συνέχεια.

Εγώ αυτή τη στιγμή εχω 3 σκυλιά. Και Γείτονες. Και οι γονείς απαγορεύουν στα παιδιά τους να έρθουν να παιξουν με την κόρη μου, λόγω των σκυλιών.
Μου πήρε αρκετές μέρες να το καταλάβω, καθώς και πολλά κλάματα της μικρής που δεν καταλάβαινε γιατί μετα από την πρωτη επίσκεψη που πήγαμε, μετά μας απέφευγαν. Περνούσαν απ έξω και μόλις η μικρή έλεγε να έρθει μετά να παίξουν, η γιαγιά έβρισκε μια δικαιολογία. Στην αρχή νόμιζα οτι εγώ εκανα κατι. Μετά πήγε το μυαλό μου στο πονηρό (λόγω ενος άλλου γείτονα που όποτε με χαιρεταει μου πιέζει με νόημα το χέρι, ο σιχαμένος). Και τελικά κατάλαβα. Τα σκυλιά. Τα μικρόβια.

Στον εγκέφαλο των ανεγκέφαλων.


Προς ΚΤΕΛ
Μην κάνετε συμβάσεις με ηλίθιους πρωκτικούς οδηγούς.
(και μιας και μιλάμε για ηλίθιους πρωκτικούς οδηγούς, μήπως να ελέγχανε λίγο και τα σχολεία σε ποιους νευρικούς μαλάκες εμπιστέυονται τα παιδιά μας;)

1 comment:

eathil said...

ποσο δικιο εχεις πραγματικα...ειναι ξεδιαντροπο το συστημα με τα σκυλια και τα ζωα γενικοτερα...πραγματικα αισχος...το χειροτερο ειναι αυτο με τους γειτονες και τα σκυλια....και τη μαλακια του καθενος...ετσι δημιουργουν φοβιες και κομπλεξ στα παιδια.δεν εχει πολλα χρονια που ειχα παρομοια αντιμετωπιση απο μια γειτονισσα.φοβοτανε η μανα τα σκυλια και μετεδωσε τον φοβο και στην κορη.και να βλεπεις τωρα μια κοπελα 2 μετρα να φοβαται ενα πεκινουα που ηθελε να παιξει,κουταβι ακομα.αποτελεσμα;μια μερα και αφου συστηματικα απεφευγε το σπιτι μου το τερεζουλινι μου θεο σχορεστον ετρεξε μεσα στη χαρα να την υποδεχτη στην πορτα.απο την τρομαρα της η κοπελα επεσε και εσπασε το ποδαρι της.και να πεις πως μιλαμε για κανα σκυλαρο να πω.αλλα η τερεζα ηταν ενα σκατουλακι ακομα τοτε...κοπηκαν μαχαιρι οι επισκεψεις...να τα προσεχεις τα σκηλια σου.η επαρχια εχει πολλους μαλακες με φαινες ιδεες και φολες...